Glavni događaji Koha: Godina vizne liberalizacije za Kosovo, institucionalne tranzicije za EU
Stupanje na snagu vizne liberalizacije za Kosovo bila je vijest 2024. godine. Ali, to je ostala jedina dobra vijest. Kosovo je bilo zaglavljeno u odnosima sa EU u drugim glavnim tačkama. Zahtjev za članstvo nije uopšte razmatran ni poslije dvije godine, a sankcije protiv Kosova su ostale na snazi, konstatuje Koha.
EU je prošla kroz prelaznu godinu, ciklus koji se dešava svakih pet godina kada se održavaju izbori za Evropski parlament i bira nova Evropska komisija. Sada EU i Nato imaju strukture spremne za novi početak, ali ostaju otvorenih očiju gledajući preko Atlantika, gdje je Donald Trump ponovo postao američki predsjednik.
I za Evropsku uniju i za Nato, 2024. je bila godina tranzicije. U obe ove organizacije trebalo je odlučiti ko će ih voditi u narednim godinama. Dok je za funkciju generalnog sekretara Natoa bila potrebna saglasnost svih zemalja članica, za glavne pozicije u institucijama EU morali su se poštovati rezultati evropskih izbora i neki drugi kriterijumi, poput balansa između zemalja članica i između političkih grupa.
Zemlje članice Natoa dogovorile su se da izaberu bivšeg premijera Holandije Marka Ruttea za generalnog sekretara Alijanse. Tako je krajem oktobra na ovoj funkciji zamenio Norvežanina Jensa Stoltenberga. Ponovljen je nastavak misije Kfora na Kosovu kao prioritet za novog šefa Natoa, podsjeća Koha.
Prvi dan 2024. godine počeo je mogućnošću da građani Kosova putuju bez viza u sve zemlje Evropske unije, izuzev Irske koja nije u šengenskom prostoru, ali i u Švicarsku, Island, Lihtenštajn i Norvešku, koje, iako nisu u EU, dio su zone slobodnog kretanja.
Za građane Kosova to je bila prilika na koju se čekalo godinama, a koja je došla nakon mnogih frustracija zbog uzastopnih kašnjenja. Liberalizacija viza je toliko kasnila da su građani Kosova u jednom trenutku izgubili povjerenje. I od prvog dana počele su da se prave analize, često neosnovane i neprofesionalne, koliko će građana napustiti Kosovo kao rezultat ukidanja viza. Da su se realizovali negde do kraja oktobra, Kosovo bi ostalo bez stanovnika.
Da bi se pravilno analizirali efekti vizne liberalizacije, potrebno je sačekati kompletne podatke za 2024. godinu, ali podaci kojima EU raspolaže za prvih devet mjeseci ne izgledaju toliko zabrinjavajući u poređenju sa drugim zemljama u regionu. Pojedine zemlje članice EU izrazile su zabrinutost da je broj azilanata sa Kosova ove godine porastao za preko 100 odsto, ali u konkretnim brojkama to nije zabrinjavajući broj, međutim, Kosovu je poslata poruka da treba da nastavi sa informativnim kampanjama za građane. Preporukom je pokazano koja su prava, a koje obaveze od liberalizacije viza i podsjećanje Kosovu da u slučaju sistematske zloupotrebe vize mogu biti vraćene.
Dijalog bez rezultata
Stupanje na snagu liberalizacije viza je bio jedan od glavnih događaja za Kosovo u posljednjih 10 godina, a ne samo za 2024, zato što je rizik od ponovnog odlaganja liberalizacije bio trajan. I na kraju je bilo prijedloga da se to poveže sa stupanjem na snagu Etias sistema, preko kojeg bi stranci morali da se registruju prije ulaska u EU. Da je ovaj prijedlog prošao, ni danas ne bi bilo vizne liberalizacije za Kosovo. Ova zamka je izbjegnuta zahvaljujući budnosti kosovskih vlasti, ali i uz pomoć nekoliko važnih zemalja članica EU poput Njemačke, Finske, Hrvatske, Češke i nekih drugih.
Dobro je što je liberalizacija viznog režima konačno odvojena od procesa dijaloga između Kosova i Srbije, jer iako formalno nije bilo povezano, Kosovo je držano kao talac i ucjenjeno viznom liberalizacijom da bi se primoralo na ustupke u procesu dijaloga.
Što se tiče dijaloga sa Srbijom, on je nastavljen u Briselu, ali bez konkretnih rezultata. Bilo je nekoliko sastanaka na nivou glavnih pregovarača, ali nije bilo sastanaka na visokom nivou. Dva puta tokom godine Miroslavu Lajčaku je produžen mandat specijalnog izaslanika za dijalog. Drugi put da zadrži posao nakon što je odbio da preuzme mjesto ambasadora EU u Švicarskoj. Lajčak je više vremena provodio učestvujući na konferencijama širom svijeta, gdje je govorio o dijalogu, a ne o njegovoj organizaciji. A krajem godine održan je sastanak Kosova i Srbije na nivou glavnih pregovarača na kojem su se strane dogovorile da se krene sa punom primjenom deklaracije o nestalim licima. Koliko god kasnilo, barem ovo pomirenje donosi nadu hiljadama članova porodica nestalih, da se njihova sudbina može otkriti.
Kao epilog Lajčakovog skoro petogodišnjeg rada, čini se da su odnosi između Kosova i Srbije dalji nego što su bili prije njegovog mandata. Dva napada na Kosovu, koje je i EU proglasila terorističkim, dokaz su da su Kosovo i Srbija daleko od normalizacije odnosa.
Dok je EU tokom cijele godine priznavala da je Kosovo meta terorističkih napada, zadržala je kaznene mjere protiv Kosova i nije uvela nikakve mjere protiv Srbije. Mjere nisu ukinute ni nakon što je u junu visoki predstavnik EU za spoljnu politiku i bezbjednost Josep Borrell zaključio da je Kosovo ispunilo uslove za njihovo smenjivanje i preporučio EU da ih ukloni. Taktikom guranja diskusija, debata koje se potpuno ili postepeno uklanjaju, one su namjerno zadržane na snazi do kraja godine. Među zemljama koje nisu željele ukidanje mera isticale su se Francuska i Italija. Ali očekuje se da će one biti uklonjeni čim se završi izborni proces na Kosovu 2025. godine.
U međuvremenu, u EU će nastaviti da kupuju vrijeme da ih održe na snazi. Oni to čine ponavljajući da će „EU postepeno uklanjati mjere, paralelno sa koracima Kosova za eskalaciju situacije na sjeveru“.
Reformska agenda
Dijalog je negativno uticao i na proces članstva Kosova u Savjetu Evrope. Iako formalno nije, na kraju jeste. Kada je Kosovo dobilo snažnu podršku u Parlamentarnoj skupštini Savjeta Evrope da postane član ove organizacije, preostalo je samo da zemlje članice formalizuju ovu odluku dvotrećinskom većinom u Savjetu ministara. Ali, uz pritisak Sjedinjenih Američkih Država, Francuske i Italije, koje je na kraju podržalo još nekoliko zemalja, Kosovo je određen kao preduslov za pokretanje postupka osnivanja Zajednice opština sa srpskom većinom. Ovaj uslov je pojašnjen zahtjevom da Vlada Kosova uputi Ustavnom sudu nacrt statuta Zajednice opština sa srpskom većinom koji je predložila EU. Vlada Kosova je, namjerno ili nenamjerno, izgubila ovaj slučaj i odbila da ispuni zahtjeve zemalja Kvinte. Bilo je naivno vjerovati da će pet zemalja Kvinte odustati od svog zahtjeva i da će Kosovo postati članica Savjeta Evrope bez ispunjenja ovog uslova. Stoga je vjerovatno da je Vlada Kosova namjerno odlučila da bi šteta koja bi nastala pokretanjem postupka za osnivanje ZSO bila veća od eventualne koristi od članstva u Savjetu Evrope. Time je članstvo Kosova u ovoj evropskoj organizaciji skinuto sa dnevnog reda na godišnjem sastanku u maju.
Očekivanja da se organizuje vanredni ministarski sastanak Savjeta Evrope samo radi prihvatanja Kosova u članstvo pokazala su se neosnovanim. Prvi slučaj bi mogao biti ponovo u maju ili junu 2025. Odbijanje članstva u Savjetu Evrope je takođe bio dokaz da dijalog ometa, a ne pomaže članstvo Kosova u međunarodnim organizacijama.
Jedna od važnih vijesti koja je za Kosovo stigla 2024. godine iz EU bilo je usvajanje kosovske reformske agende kao uslova za korišćenje velikih finansijskih sredstava iz Plana EU za rast na Zapadnom Balkanu. Kosovo je među prvima u regionu izradilo ovaj plan, ispunjavajući zahtjeve i kriterijume EU. Od ovog paketa se očekuje da će Kosovo dobiti više od 800 miliona eura, neke u obliku bespovratnih grantova, a neke kao povoljne zajmove garantovane od strane Evropske unije.
EU izbori
Početkom juna održani su izbori za Evropski parlament. Oni su doneli velike promjene u odnosu snaga, što odražava i politička dešavanja u zemljama članicama. Došlo je do velikog rasta ekstremne desnice i istorijskog pada socijaldemokrata, liberala i zelenih. Evropska narodna partija (EPP) je ubjedljivo izašla kao pobjednička snaga, koja će kao rezultat dominirati ne samo u Evropskom parlamentu, već iu drugim institucijama EU. Iako su obilježile značajno povećanje broja mjesta u Evropskom parlamentu, krajnje desničarske stranke i dalje ne mogu imati nikakvu moć. To je zato što tradicionalne proevropske stranke, kao što su EPP desnog centra, Socijalni demokrati lijevog centra, zatim liberali i Zeleni, zajedno imaju dovoljno glasova da donesu ispravne odluke. To je dokazano kada su ove stranke obezbjedile glasove za izbor Ursule fon der Layen za predsjednicu Evropske komisije na novi petogodišnji mandat, tj. krajem 2029. Isto se dogodilo i prilikom glasanja za potvrđivanje svih 27 kandidata za članove Evropske komisije. Prvi put u posljednjih 20 godina Evropski parlament nije odbio nijednog kandidata za člana Komisije.
Za Kosovo i region Zapadnog Balkana u novom sastavu Evropske komisije najvažnije će biti Kaja Kallas iz Estonije, koja će se baviti spoljnom politikom i bezbjednošću, i Marta Kos iz Slovenije, koja će biti komesarka za proširenje. Obe ova visoke zvaničnice su u svojim izlaganjima upozorile da će biti posvećene približavanju zemalja regiona Zapadnog Balkana EU i da proces proširenja postane stvarnost. Kallas, kao nasljednik bivšeg visokog predstavnika Josepa Borrella, mora da odluči i o nasljedniku Miroslava Lajčaka na mjestu specijalnog izaslanika EU za dijalog Kosova i Srbije.
Čak je i novi predsjednik Evropskog savjeta, bivši premijer Portugala Antonio Costa, u prvim danima svog mandata rekao da će prioritet dati Zapadnom Balkanu. Prvo je organizovao radnu večeru sa liderima regiona, a potom i sada redovni samit između EU i Zapadnog Balkana. Na ovim sastancima ponovljeno je opredeljenje EU da nastavi proces proširenja, pa i da ga ubrza, ali uz jasne naredbe da zemlje regiona što prije riješe nesuglasice.
Godina je završena velikim napretkom Crne Gore i Albanije u procesu pregovora o članstvu u EU, dok su ostali, uključujući Kosovo, i dalje blokirani u ovom procesu. Ali dobri signali koji su došli za proširenje EU krajem 2024. daju nadu da će 2025. biti dobra prilika da se označi napredak za druge zemlje u regionu. To je najavila i Poljska, koja od 1. januara nove godine od Mađarske preuzima ulogu sljedećeg predsjednika Evropske unije, zaključuje Koha.
Izvor: Kosovo Online/Koha ditore
I za Evropsku uniju i za Nato, 2024. je bila godina tranzicije. U obe ove organizacije trebalo je odlučiti ko će ih voditi u narednim godinama. Dok je za funkciju generalnog sekretara Natoa bila potrebna saglasnost svih zemalja članica, za glavne pozicije u institucijama EU morali su se poštovati rezultati evropskih izbora i neki drugi kriterijumi, poput balansa između zemalja članica i između političkih grupa.
Zemlje članice Natoa dogovorile su se da izaberu bivšeg premijera Holandije Marka Ruttea za generalnog sekretara Alijanse. Tako je krajem oktobra na ovoj funkciji zamenio Norvežanina Jensa Stoltenberga. Ponovljen je nastavak misije Kfora na Kosovu kao prioritet za novog šefa Natoa, podsjeća Koha.
Prvi dan 2024. godine počeo je mogućnošću da građani Kosova putuju bez viza u sve zemlje Evropske unije, izuzev Irske koja nije u šengenskom prostoru, ali i u Švicarsku, Island, Lihtenštajn i Norvešku, koje, iako nisu u EU, dio su zone slobodnog kretanja.
Za građane Kosova to je bila prilika na koju se čekalo godinama, a koja je došla nakon mnogih frustracija zbog uzastopnih kašnjenja. Liberalizacija viza je toliko kasnila da su građani Kosova u jednom trenutku izgubili povjerenje. I od prvog dana počele su da se prave analize, često neosnovane i neprofesionalne, koliko će građana napustiti Kosovo kao rezultat ukidanja viza. Da su se realizovali negde do kraja oktobra, Kosovo bi ostalo bez stanovnika.
Da bi se pravilno analizirali efekti vizne liberalizacije, potrebno je sačekati kompletne podatke za 2024. godinu, ali podaci kojima EU raspolaže za prvih devet mjeseci ne izgledaju toliko zabrinjavajući u poređenju sa drugim zemljama u regionu. Pojedine zemlje članice EU izrazile su zabrinutost da je broj azilanata sa Kosova ove godine porastao za preko 100 odsto, ali u konkretnim brojkama to nije zabrinjavajući broj, međutim, Kosovu je poslata poruka da treba da nastavi sa informativnim kampanjama za građane. Preporukom je pokazano koja su prava, a koje obaveze od liberalizacije viza i podsjećanje Kosovu da u slučaju sistematske zloupotrebe vize mogu biti vraćene.
Dijalog bez rezultata
Stupanje na snagu liberalizacije viza je bio jedan od glavnih događaja za Kosovo u posljednjih 10 godina, a ne samo za 2024, zato što je rizik od ponovnog odlaganja liberalizacije bio trajan. I na kraju je bilo prijedloga da se to poveže sa stupanjem na snagu Etias sistema, preko kojeg bi stranci morali da se registruju prije ulaska u EU. Da je ovaj prijedlog prošao, ni danas ne bi bilo vizne liberalizacije za Kosovo. Ova zamka je izbjegnuta zahvaljujući budnosti kosovskih vlasti, ali i uz pomoć nekoliko važnih zemalja članica EU poput Njemačke, Finske, Hrvatske, Češke i nekih drugih.
Dobro je što je liberalizacija viznog režima konačno odvojena od procesa dijaloga između Kosova i Srbije, jer iako formalno nije bilo povezano, Kosovo je držano kao talac i ucjenjeno viznom liberalizacijom da bi se primoralo na ustupke u procesu dijaloga.
Što se tiče dijaloga sa Srbijom, on je nastavljen u Briselu, ali bez konkretnih rezultata. Bilo je nekoliko sastanaka na nivou glavnih pregovarača, ali nije bilo sastanaka na visokom nivou. Dva puta tokom godine Miroslavu Lajčaku je produžen mandat specijalnog izaslanika za dijalog. Drugi put da zadrži posao nakon što je odbio da preuzme mjesto ambasadora EU u Švicarskoj. Lajčak je više vremena provodio učestvujući na konferencijama širom svijeta, gdje je govorio o dijalogu, a ne o njegovoj organizaciji. A krajem godine održan je sastanak Kosova i Srbije na nivou glavnih pregovarača na kojem su se strane dogovorile da se krene sa punom primjenom deklaracije o nestalim licima. Koliko god kasnilo, barem ovo pomirenje donosi nadu hiljadama članova porodica nestalih, da se njihova sudbina može otkriti.
Kao epilog Lajčakovog skoro petogodišnjeg rada, čini se da su odnosi između Kosova i Srbije dalji nego što su bili prije njegovog mandata. Dva napada na Kosovu, koje je i EU proglasila terorističkim, dokaz su da su Kosovo i Srbija daleko od normalizacije odnosa.
Dok je EU tokom cijele godine priznavala da je Kosovo meta terorističkih napada, zadržala je kaznene mjere protiv Kosova i nije uvela nikakve mjere protiv Srbije. Mjere nisu ukinute ni nakon što je u junu visoki predstavnik EU za spoljnu politiku i bezbjednost Josep Borrell zaključio da je Kosovo ispunilo uslove za njihovo smenjivanje i preporučio EU da ih ukloni. Taktikom guranja diskusija, debata koje se potpuno ili postepeno uklanjaju, one su namjerno zadržane na snazi do kraja godine. Među zemljama koje nisu željele ukidanje mera isticale su se Francuska i Italija. Ali očekuje se da će one biti uklonjeni čim se završi izborni proces na Kosovu 2025. godine.
U međuvremenu, u EU će nastaviti da kupuju vrijeme da ih održe na snazi. Oni to čine ponavljajući da će „EU postepeno uklanjati mjere, paralelno sa koracima Kosova za eskalaciju situacije na sjeveru“.
Reformska agenda
Dijalog je negativno uticao i na proces članstva Kosova u Savjetu Evrope. Iako formalno nije, na kraju jeste. Kada je Kosovo dobilo snažnu podršku u Parlamentarnoj skupštini Savjeta Evrope da postane član ove organizacije, preostalo je samo da zemlje članice formalizuju ovu odluku dvotrećinskom većinom u Savjetu ministara. Ali, uz pritisak Sjedinjenih Američkih Država, Francuske i Italije, koje je na kraju podržalo još nekoliko zemalja, Kosovo je određen kao preduslov za pokretanje postupka osnivanja Zajednice opština sa srpskom većinom. Ovaj uslov je pojašnjen zahtjevom da Vlada Kosova uputi Ustavnom sudu nacrt statuta Zajednice opština sa srpskom većinom koji je predložila EU. Vlada Kosova je, namjerno ili nenamjerno, izgubila ovaj slučaj i odbila da ispuni zahtjeve zemalja Kvinte. Bilo je naivno vjerovati da će pet zemalja Kvinte odustati od svog zahtjeva i da će Kosovo postati članica Savjeta Evrope bez ispunjenja ovog uslova. Stoga je vjerovatno da je Vlada Kosova namjerno odlučila da bi šteta koja bi nastala pokretanjem postupka za osnivanje ZSO bila veća od eventualne koristi od članstva u Savjetu Evrope. Time je članstvo Kosova u ovoj evropskoj organizaciji skinuto sa dnevnog reda na godišnjem sastanku u maju.
Očekivanja da se organizuje vanredni ministarski sastanak Savjeta Evrope samo radi prihvatanja Kosova u članstvo pokazala su se neosnovanim. Prvi slučaj bi mogao biti ponovo u maju ili junu 2025. Odbijanje članstva u Savjetu Evrope je takođe bio dokaz da dijalog ometa, a ne pomaže članstvo Kosova u međunarodnim organizacijama.
Jedna od važnih vijesti koja je za Kosovo stigla 2024. godine iz EU bilo je usvajanje kosovske reformske agende kao uslova za korišćenje velikih finansijskih sredstava iz Plana EU za rast na Zapadnom Balkanu. Kosovo je među prvima u regionu izradilo ovaj plan, ispunjavajući zahtjeve i kriterijume EU. Od ovog paketa se očekuje da će Kosovo dobiti više od 800 miliona eura, neke u obliku bespovratnih grantova, a neke kao povoljne zajmove garantovane od strane Evropske unije.
EU izbori
Početkom juna održani su izbori za Evropski parlament. Oni su doneli velike promjene u odnosu snaga, što odražava i politička dešavanja u zemljama članicama. Došlo je do velikog rasta ekstremne desnice i istorijskog pada socijaldemokrata, liberala i zelenih. Evropska narodna partija (EPP) je ubjedljivo izašla kao pobjednička snaga, koja će kao rezultat dominirati ne samo u Evropskom parlamentu, već iu drugim institucijama EU. Iako su obilježile značajno povećanje broja mjesta u Evropskom parlamentu, krajnje desničarske stranke i dalje ne mogu imati nikakvu moć. To je zato što tradicionalne proevropske stranke, kao što su EPP desnog centra, Socijalni demokrati lijevog centra, zatim liberali i Zeleni, zajedno imaju dovoljno glasova da donesu ispravne odluke. To je dokazano kada su ove stranke obezbjedile glasove za izbor Ursule fon der Layen za predsjednicu Evropske komisije na novi petogodišnji mandat, tj. krajem 2029. Isto se dogodilo i prilikom glasanja za potvrđivanje svih 27 kandidata za članove Evropske komisije. Prvi put u posljednjih 20 godina Evropski parlament nije odbio nijednog kandidata za člana Komisije.
Za Kosovo i region Zapadnog Balkana u novom sastavu Evropske komisije najvažnije će biti Kaja Kallas iz Estonije, koja će se baviti spoljnom politikom i bezbjednošću, i Marta Kos iz Slovenije, koja će biti komesarka za proširenje. Obe ova visoke zvaničnice su u svojim izlaganjima upozorile da će biti posvećene približavanju zemalja regiona Zapadnog Balkana EU i da proces proširenja postane stvarnost. Kallas, kao nasljednik bivšeg visokog predstavnika Josepa Borrella, mora da odluči i o nasljedniku Miroslava Lajčaka na mjestu specijalnog izaslanika EU za dijalog Kosova i Srbije.
Čak je i novi predsjednik Evropskog savjeta, bivši premijer Portugala Antonio Costa, u prvim danima svog mandata rekao da će prioritet dati Zapadnom Balkanu. Prvo je organizovao radnu večeru sa liderima regiona, a potom i sada redovni samit između EU i Zapadnog Balkana. Na ovim sastancima ponovljeno je opredeljenje EU da nastavi proces proširenja, pa i da ga ubrza, ali uz jasne naredbe da zemlje regiona što prije riješe nesuglasice.
Godina je završena velikim napretkom Crne Gore i Albanije u procesu pregovora o članstvu u EU, dok su ostali, uključujući Kosovo, i dalje blokirani u ovom procesu. Ali dobri signali koji su došli za proširenje EU krajem 2024. daju nadu da će 2025. biti dobra prilika da se označi napredak za druge zemlje u regionu. To je najavila i Poljska, koja od 1. januara nove godine od Mađarske preuzima ulogu sljedećeg predsjednika Evropske unije, zaključuje Koha.
Izvor: Kosovo Online/Koha ditore
